Interactief schrijfonderwijs met Google Drive

Melle Kramer, 10 mei 2016

In de schemerstaat tussen schooltijd en examen is het wel weer eens tijd voor een reflectie op een succesmoment in 4 mavo. Dit specifieke succesmoment gaat over schrijven, begrijpend lezen, online samenwerken, feedback — realtime en op maat — en totale stilte.

We hebben op school al een paar keer geëxperimenteerd met BYOD. De leerlingen hebben een Google Apps account voor o.a. schoolmail en daar zit nog een heel pakket aan andere handige applicaties bij. Nu vind ik het altijd leuk om praktische toepassingen direct uit te proberen in de les waarbij ik de getroffen leerlingen direct gebruik als klankbord: werkt het wat ik doe? Wat kan er anders of beter? Wat mis je nog? Wat zou je er nog meer mee kunnen?

Een van de eerste experimenten die ik uitvoerde was het klassikaal werken in Google Drive. Tijdens een examentraining waarin we oefenden met het schrijven van een zakelijke brief, gaf ik de volgende instructie:

1. Maak een nieuw bestand in je Google Drive en deel het met mij (e-mailadres opgegeven)
2. Maak deze opdracht (specifieke opdracht uit de examenbundel)
3. Heb je geen bundel, dan kun je dit bestand gebruiken (verkorte goo.gl-url naar webversie van de opdracht)

In mijn ‘gedeeld met mij’-map zag ik vervolgens allerlei bestandjes verschijnen die leerlingen met mij deelden. Enkele leerlingen werkten op papier. Zodra zij klaar waren, maakte ik een foto van hun werk en uploadde ik die naar mijn Google Drive.

Er werd serieus en geconcentreerd gewerkt, dat kon ik zien, want de Google drivers kon ik *real-time* volgen op mijn eigen scherm. Sterker nog: ik kon direct ingrijpen wanneer ik zag dat er structurele misverstanden in het werk kropen — zoals U met een hoofdletter wanneer het aardse personen betrof of het volledig ontbreken van alinea’s. Soms leidde een tussentijdse digitale interventie tot een breedlachend oogcontact door het verder doodstille lokaal.

Na verloop van 20 minuten gingen we over tot het klassikaal bespreken van het gemaakte werk. De gefotografeerde analoge bijdragen kon ik rechtstreeks op het bord bespreken en met rode pen bewerken. Dit leidde tot een aantal bewerkingen in de ingeleverde digitale bijdragen, ook dat konden we real-time zien — een onverwacht lollige bijzaak.

Natuurlijk kon ik niet al het werk tijdens de les van feedback voorzien, maar ik sprak af met de leerlingen die nog niet aan de beurt waren geweest dat ik hun werk in het komende uur zou doornemen en via opmerkingen en bewerkingsvoorstellen zou bespreken.

Natuurlijk deel je zo’n ervaring met elke collega die later die dag nietsvermoedend je kantoor betreedt — en tijdens één van die deelmomenten gebeurde het mooiste. Ik liet het werk van D. aan een collega zien. Dat werk had ik van commentaar en bewerkingsvoorstellen voorzien en ik gaf aan dat die manier van feedback geven heel persoonlijk en op maat was. Precies op dat moment zagen wij dat D. haar werk geopend had en een voor een de voorstellen en opmerkingen doornam en verwerkte.

Een leerling die op een zelfgekozen moment jouw feedback verwerkt in haar eigen werk. Volgens mij is de leerling dan voor een groot deel eigenaar van zijn of haar leerproces. Volgens mij is dit een voorbeeld van gepersonaliseerd leren op maat. Volgens mij is dit een werkvorm die ook uitermate geschikt is voor gebruik op leerpleinen waarbij je toch individueel contact kunt houden met alle leerlingen terwijl ze op hun eigen plek aan het werk zijn. Volgens mij werkt deze aanpak ook met samenwerkende groepjes. Volgens mij kunnen ook leerlingen zelf elkaar op deze manier prima feedback geven.

Volgens mij is dit bijzonder eenvoudig en ontzettend leuk om te doen — en volgens mij is dit iets wat jij echt eens moet proberen, wanneer je dat niet al lang hebt gedaan.